Jakże często zdarza się nam szukać winy poza sobą , zamiast przypisać ją sobie?
Jest tyle możliwości, aby "zrzucić" ją na kogoś lub coś.
Ile czasu potrzeba na to, abyśmy byli zdolni przyznać własnemu sercu, że wina, a może jej część, jest w nas samych.
W piosence "Winę ponosi słońce" (Blame it on the sun) winą za zmarnowaną miłość początkowo obarcza się :
- słońce
- wiatr
- drzewa
- przypływ morza
Jak z powyższego wynika ... dzisiaj będzie przede wszystkim... muzycznie, chociaż bez grafiki nie obędzie się 😀
Blame it on the sun
Autorzy utworu:
Stevland Morris / S. Wright
Gdzie odeszła moja miłość?
Jak mam dalej żyć?
Zdaje się, że droga miłość odeszła...
Gdzie podział się mój duch?
Nigdzie nie jest blisko
O tak, moja miłość zabłąkała się...
Ale zwalę to na słońce,
Słońce, co nie świeciło,
Zwalę to na wiatr i na drzewa
Zwalę to na czas, którego wciąż było mało,
Zwalę to na przypływ i morze,
Chociaż moje serce chce winić za to mnie...
Kto "wylał" miłość?
Skąd wzięła się ta gorzka niepewność?
Czy nie zaznam spokoju?
Chciałbym Ci powiedzieć,
Co czuję,
Ale słowa nie przyjdą mi do głowy
Jednak obwinię tym słońce,
Którego nie było na niebie,
Zwalę to na ptaki i drzewa
Zwalę to na dzień, który kiedyś skończył się zbyt wcześnie,
Zwalę to na noce, których nie mogło być,
Chociaż moje serce obwinia tym mnie...
O tak, Twoje serce tym razem obwinia tym Ciebie...
Phil Collins - Blame it on the sun
Stevie Wonder - Blame it on the sun
Mojemu sercu najbliższe jest wykonanie duetu Ray Charles and George Michael, chociaż podobają mi się również wykonania pozostałych wykonawców. Duet daje większy efekt harmoniczny, na który moje ucho i dusza są bardzo wrażliwe.
 |
| by Leon Wyczółkowski |
 |
| Dzisiaj przesłany przeze mnie obraz Leona Wyczółkowskiego znajomemu Michele Giammaria do animowania |
 |
| by Sarah Vivian |
 |
| by Pamela Alderman |
 |
John William Waterhouse |
Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę...
VARIUS MANX & KASIA STANKIEWICZ - Kot bez ogona ...
Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę
Ale na wietrze pięknie tak faluje mak
Wychodzisz z siebie, stajesz obok
Od Ciebie płynie potok bardzo rwących słów
Ciekawi mnie, co jeszcze kryjesz
Podchodzę coraz, coraz bliżej, ale to
Inwazją lekkich spięć skutkuje
A mi tak bardzo na to szkoda tego dnia
A kiedy w oczy Twoje patrzę, widzę blask
Tak dzielnie kroczy, noc za nocą w naszych snach
Niebieskie oczy masz, jak sweter mój sprzed lat
Tak dzielnie kroczy, noc za nocą w naszych snach
Żeby uniknąć niezręczności, najlepiej chodź wytulić złość, to jest plan
Ja gwarantuję widowisko, z paletą barw szeroką, z tego już mnie znasz
Im dalej, nie jest lepiej wcale
Znowu skorzystam z nieuwagi, zrobię tak
Odwrócę kota bez ogon, a Ty zapomnisz szybko, na to szkoda dnia
A kiedy w oczy Twoje patrzę, widzę blask
Tak dzielnie kroczy, noc za nocą w naszych snach
Niebieskie oczy masz, jak sweter mój sprzed lat
Tak dzielnie kroczy, noc za nocą w naszych snach
To tak z tym obwinianiem jest, jak z rąbkiem spódnicy nieudanej baletnicy. Wygodniej jest nie widzieć swoich win.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam wiosennie.:)
Dziękuję bardzo :)
UsuńSzukając winnych oddalamy od siebie odpowiedzialność, nie wyciągamy wniosków, niczego się nie uczymy.
Życzenia wiosenne mają moc, aby np w niedzielę było już bardzo ciepło. Taka przynajmniej prognozowana jest pogoda. Zatem cieplutkich, słonecznych dni, Celu :)
Podobno gdy ktoś kocha, pozwala także odejść... na szczęście nie musiałam tego testować.
OdpowiedzUsuńTeż tak czytałam, słyszałam, ale również, jak Ty, nie musiałam sprawdzać, czy to działa. Po takim stażu, mam pewność, ze nie bedzie potrzeby tego doświadczać.
UsuńCiekawie z tym przyznawaniem się do winy. Bo i są ludzie, którzy za wszystko winią siebie. Też nie dobrze. Miłość też umiera, gdy daje się za dużo, nie współmiernie do tego co się dostaje. Ciekawe w sumie. Nawet w miłości trzeba uważać by jednak nie w każdym przypadku brać winę na siebie, albo za dużo dawać. Musi być balans w braniu i dawaniu. Świat mówi, że miłość to dawanie. Tak jednak patrząc na życie. Gdy się zatraca w tym dawaniu to kopie się samemu grób pod każdą miłość. Uświadomiła mi to moja pani psycholog onkolog. Dajemy tyle ile dostajemy. Tak samo z winą - skomplikowany jak się okazuje ten świat ludzkich relacji, a w szkole o tym nie uczą :( szkoda.
OdpowiedzUsuńMasz rację, Gratiano, że za mało wiedzy psychologicznej wynosimy ze szkół. Właściwie tylko z tych o profilu przygotowującym do pracy z ludźmi. Ja pierwsze lekcje z psychologii miałam w programie klasy III liceum pedagogicznego i dalej wiedzę w tym zakresie kontynuowałam aż do 21 roku życia. Wciąż jednak zmieniają się warunki życia, metody reagowania i przystosowania się człowieka do nich. Reakcja na nie z odpowiednią wiedzą psychologiczną (psychoterapia), adekwatna do współczesnych warunków, musi być odpowiednia. Dobrze byłoby, aby była szybka i skuteczna. W czasie pandemii i tuż po niej psychologowie powinni mieć "pełne ręce roboty", ale czy będą o pomoc zgłaszać się potrzebujący z problemami swoimi lub bliskich, szczególnie dzieci odizolowanych od swojego środowiska?
Usuń