Podróżując dookoła świata, Annie Londonderrynapotkała wiele niebezpieczeństw,
od stada świń po wojnę w Azji.
Michelle D'Urbano dla Atlas Obscura
Zaczęło się, jak wiele rzeczy, od zakładu. Skończyło się złamaną ręką, 13 000 dolarów w kieszeni i dwoma palcami w oczach patriarchatu.
„Bostońska dziennikarka, lat około dwudziestu siedmiu… podejmie się podróży dookoła świata i po piętnastu miesiącach wróci do Bostonu” – donosił „New York Times ” 25 lutego 1894 roku. „Podróżniczka wyrusza bez grosza przy duszy, mając na sobie jedynie to, co ma na sobie, a częścią planu jest podróżowanie po miastach na rowerze i w stroju rowerowym”.
Codzienna dawka ukrytych perełek do odwiedzenia , niezwykłych miejsc do jedzenia i cudownych historii z całego świata.
Pierwszy człowiek, który okrążył świat rowerem, Thomas Stevens, dokonał tego w 33 miesiące w latach 80. XIX wieku, co skłoniło dwóch anonimowych bostońskich biznesmenów do założenia się o 10 000 dolarów, że kobieta nie powtórzy tego wyczynu. Annie Cohen Kopchovsky – żydowsko-łotewska przesiedlona do Stanów Zjednoczonych, która przed podróżą sprzedawała powierzchnię reklamową w kilku bostońskich gazetach i miała w rzeczywistości 23 lub 24 lata – podjęła wyzwanie.
Annie Londonderry nazywała się Annie Kopchovsky, dopóki Londonderry Lithia Spring Water Company nie sponsorowała jej przejażdżki rowerowej.
Peter Żeutlin, prawnuk Kopczowskiego, obszernie opisał podróż swojej krewnej, skrupulatnie rekonstruując jej trasę. Nadal jednak nie udało mu się zrozumieć, dlaczego zgłosiła się na ochotnika – lub dlaczego została wybrana – do tej przygody. Wiemy, że 25 czerwca 1894 roku Kopczowska, matka sześciorga dzieci o wzroście 160 cm i wadze 45 kg, wyruszyła z Bostonu na ważącym 19 kg rowerze Sterling. Piętnastomiesięczna podróż ostatecznie zaprowadziła ją na wschód dookoła świata, do Chicago, przez Aleksandrię i Jokohamę, a także ponad 45 innych przystanków. Była to przerażająca perspektywa, zwłaszcza dla Kopczowskiej, która po raz pierwszy wsiadła na rower zaledwie kilka dni przed wyjazdem.
Tego czerwcowego popołudnia przed Kapitolem Stanowym w Bostonie zebrał się tłum liczący 500 osób, aby pożegnać Kopchovską. Wygłoszono przemówienia, a następnie przedstawiciel firmy Londonderry Lithia Spring Water Company z New Hampshire wręczył Kopchovskiej 100 dolarów z tytułu sponsoringu. W zamian powiesiła na swoim rowerze tabliczkę reklamową i zmieniła nazwisko na „Londonderry” na czas podróży. „Następnie, spakowawszy jedynie zmianę bielizny i rewolwer z perłową rękojeścią, Annie Londonderry »popłynęła jak latawiec ulicą Beacon«, jak donosi „ Boston Evening Transcript ” – pisze Zheutlin w magazynie „Bicycling” .
Początkowo Kopchovska pojechała rowerem na zachód do Chicago, po czym zmieniła trasę, najwyraźniej zdając sobie sprawę, że nie będzie w stanie przemierzyć Wielkich Równin przed zimą. Na skraju porzucenia podróży, wróciła rowerem na wschód do Nowego Jorku. Zakład nie precyzował, ile mil Kopchovsky miała przejechać, ale wykorzystała tę niejednoznaczność, wsiadając na parowiec z Nowego Jorku do Francji, przemierzając kraj rowerem do Marsylii, gdzie wsiadła na kolejny statek do Aleksandrii, po czym udała się do Jemenu, a następnie popłynęła na Sri Lankę i do Singapuru. Stamtąd jechała rowerem i żeglowała przez Azję, twierdząc, że odwiedziła Rosję i Koreę Północną, zanim przejechała rowerem przez Japonię i wróciła do domu z Jokohamy. 23 marca 1894 roku wróciła do Stanów Zjednoczonych i spędziła kolejne sześć miesięcy, jadąc rowerem na wschód z San Francisco, docierając do Chicago 12 września, 14 dni przed planowanym terminem.
„Miała otrzymać 10 000 dolarów, jeśli ukończy podróż w ciągu piętnastu miesięcy i jest dumna z osiągniętego rekordu”.
„Panna Annie Londonderry przybyła do tego miasta dziś rano po podróży dookoła świata ze złamaną ręką, będącą wynikiem poważnego upadku w jednym z miast Dzikiego Zachodu” – donosił „New York Times” 24 września 1895 roku. „Miała otrzymać 10 000 dolarów, jeśli ukończy podróż w ciągu piętnastu miesięcy, i jest dumna ze swojego rekordu”. Oprócz 10 000 dolarów z zakładu, Kopchovsky zarobił dodatkowe 3000 dolarów, wygłaszając po drodze wykłady o kolarstwie.
Pieniądze ciężko zarobiono. Podczas podróży Kopchovska podobno omal nie zginęła, potrącona przez uciekającego konia i wóz w Kalifornii, a w Iowa zderzyła się ze stadem świń, upadając i łamiąc sobie nadgarstek. W relacji z podróży, opublikowanej w „New York World” 20 października 1895 roku, Kopchovska twierdziła również, że była krótko więziona w Chinach podczas wojny chińsko-japońskiej. „Cela była po prostu chatą z kratownicowymi ścianami. Nie było tam żadnej ochrony przed przenikliwym zimnem i bardzo cierpiałam. Podczas gdy byłam w tym więzieniu, japoński żołnierz zaciągnął chińskiego więźnia do mojej celi i zabił go na moich oczach” – napisała.
Trudno udowodnić, czy ta ostatnia część jest prawdziwa, częściowo prawdziwa, czy też stanowi jedynie nadzwyczajną ozdobę. Żeutlin ze swojej strony wspomina, że Kopczowska cieszyła się w rodzinie reputacją osoby, która „lubiła snuć niestworzone historie i tworzyć własną legendę”. To jednak nie podlega dyskusji: jako pierwsza kobieta, która okrążyła świat na rowerze, Kopczowska stała się symbolem wolności, podobnie jak sam rower. Rower „zrobił dla emancypacji kobiet więcej niż cokolwiek innego na świecie”, oświadczyła sufrażystka Susan B. Anthony dwa lata po podróży dookoła świata Kopczowskiej.
Źródło:
Autor: Tom Ward (Atlas Obscura)
<><><><><><><>⚓ Moja blogowa flotylla:
💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z lenistwem veny. tutaj
WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję -najnowszy blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki . link tutaj
