PRZYTULIŁAM SIĘ DO LIPY

Czy od razu czułam potrzebę terapii?

Zdaje się, że jednak ona (lipa) mnie "przyciągała" . Ostatnio byłam mało kreatywna, a drzewo to, podobno ma , między innymi, takie właściwości, że tę cechę pobudza. 

Co jeszcze poza kreatywnością?

LIPA

To drzewo ochronne,

Kwiaty lipy stosowane są w przyprzeziębieniach.

Skąd o tym wiem?

Ze strony sylwoterapii.pl

"Drzewa mają leczniczą moc, dlatego warto się do nich przytulać, przebywać w ich pobliżu i pić napary z ich liści.

Sylwoterapia (drzewoterapia)

Zwolennicy sylwoterapii (inaczej drzewoterapii) wierzą, że drzewa mają uzdrawiającą moc. Choć niektórym może to wydawać się nową modą wywodzącą się od współczesnych ekologów, to tak naprawdę jest to jedna z najstarszych metod alternatywnej medycyny. Już lata temu nasi przodkowie okładali się gałązkami drzew i przebywali w pomieszczeniach zbudowanych z sosnowych, albo dębowych desek, wierząc, że w ten sposób pozbędą się dolegliwości.

Sylwoterapia - jak to robić?

Aby skorzystać z zalet drzewoterapii nie wystarczy pójść na spacer do lasu. Trzeba dotykać drzewa odkrytymi częściami ciała: czołem, dłońmi, stopami. Nie chodzi o to, by podejść do pierwszego lepszego drzewa, trzeba je wybrać z rozwagą, bo każdy gatunek inaczej oddziałuje na nasz organizm.

DĄB

Wzmacnia ciało i psychikę,

Polecany rekonwalescentom, przyspiesza powrót do zdrowia,

Redukuje stres

JODŁA

Nazywane drzewem zazdrośników, pozwala im ostudzić emocje,

Pomaga radzić sobie z trudnymi emocjami

TOPOLA

Pomaga znaleźć nowe ścieżki w życiu,

Pomaga przy zawodach miłosnych

WIERZBA

Działa rozkurczowo, przeciwbólowo, uspokajająco

AKACJA

Dodaje energii

BUK

Pomaga przezwyciężyć nieśmiałość i własną słabość,

Inspiruje

Wspomaga koncentrację

BRZOZA

Uspokaja emocje,

Pomaga wsłuchać się w głos intuicji

"

A co się dzieje z drzewem, jeśli, np, taka brzoza nie spełnia Twoich oczekiwań?

Leopold Staff

ZABITE DRZEWO

Z ciemnych mojego lasu drzew jedno najcichsze

Ukochałem, najbardziej smutne i najwiotsze:

Brzozę, co nie szumiała w najszaleńszym wichrze,

Zawsze niema, choć wiatru wiew się o nią otrze.

Wszystkich innych drzew znałem najlżejsze poszumy,

Tylko to jedno tajni swej mi nie otwarło...

Próżno je ma tęsknota wśród bladej zadumy

Oplata, by w nim duszę ożywić zamarłą.

Nie wiał wicher, któremu obudzić je dano...

I gniew wstał we mnie... Dłońmi chwyciłem włos brzozy

I targnąłem, by wydrzeć choć skargę, jęk grozy...

Milczała... Mocą dziką, szaleństwem wezbraną,

Połamałem ją... - Leży zabita mą dłonią...

Nie wyszumiała tajni swej... A wichry gonią...

Tadeusz Różewicz o drzewie w czasie wojennej zawieruchy , tak pisał:

Tadeusz Różewicz

Drzewo

Byli szczęśliwi

dawniejsi poeci

Świat był jak drzewo

a oni jak dzieci

Cóż ci powieszę

na gałęzi drzewa

na które spadła

żelazna ulewa

Byli szczęśliwi

dawniejsi poeci

dokoła drzewa

tańczyli jak dzieci

Cóż ci powieszę

na gałęzi drzewa

które spłonęło

które nie zaśpiewa

Byli szczęśliwi

dawniejsi poeci

pod liściem dębu

śpiewali jak dzieci

A nasze drzewo

w nocy zaskrzypiało

I zwisło na nim

pogardzone ciało

Drzewo - Celińska

link

Drzewo

Stanislawa Celińska

Gdy widzę jak łączysz ziemię i niebo

Pragnę być trochę podobna do Ciebie

Stąpać pewnie choć z głową w chmurach

Ziemi dotykać i patrzeć z góry

Daj mi potężną siłę korzeni

Pragnę ją czerpać jak Ty z głębi ziemi

Pozwól bym dalej żyła spokojnie

Gdzie urodziłam się

Nie daj zapomnieć

Przytul mnie drzewo daj siłę przetrwania

Bo życie trudne a przyszłość nieznana

Prostuj ścieżki po których błądzę

Bądź drogowskazem bym żyła mądrze

Daj mi potężną siłę korzeni

Pragnę ją czerpać jak Ty z głębi ziemi

Pozwól bym dalej żyła spokojnie

Gdzie urodziłam się

Nie daj zapomnieć

Nie szukam więcej siódmego nieba

I nie odchodzę od mojego drzewa

Gdy połączę z nim swe ramiona

To nikt i nic nas nie pokona

Daj mi potężną siłę korzeni

Pragnę ją czerpać jak Ty z głębi ziemi

Pozwól bym dalej żyła spokojnie

Gdzie urodziłam się

Nie daj zapomnieć