Przyznam się, że będąc w grupach blogerskich, czuję się jakoś nieswojo. Samo określenie "emerytka" , nieważne że "wczesna", już na wstępie ustawia mnie gdzieś na końcu listy. Młodzi raczej nie chcą skorzystać z wiedzy i doświadczenia emerytów. A może nawet w takiej grupie emerytka to persona non grata.
Wiek emerytalny, to niekiedy czas, na który młodzi odkładają realizację niektórych pasji, takich, które potrzebują do realizacji wolnych chwil.
Stephen Leacock napisał kiedyś:
"Jakie dziwne jest nasze życie. Dziecko mówi: "Kiedy będę duży...".
Ale co to? Duży chłopiec powtarza wciąż :"Kiedy będę dorosły...".
Gdy wreszcie dorośnie, obiecuje, że jak się ożeni, to...
Czy w końcu przestaje?
Nie zaczyna myśleć dalej: "Kiedy przejdę już na emeryturę..."
A gdy osiągnie wreszcie wiek emerytalny, ogląda się już tylko za siebie na drogę, którą przebył i wydaje mu się, że omiata ją lodowaty wiatr. Tak wiele stracił, ale niczego nie da się już wrócić. Zbyt późno spostrzegamy, że życie polega na życiu, w każdej godzinie i w każdym dniu,"
Ja dopiero na emeryturze mam czas na realizację moich marzeń.
Pisać... pisać... pisać...
Do czego zmierzam?
Każda chwila, każdy dzień powinien być odpowiednio wykorzystany. Nawet jeśli już weszło się w wiek emerytalny.
Dante powiedział:
"Pomyśl tylko, ten poranek nigdy więcej nie wzejdzie".
Zacytuję jeszcze słowa z CXVII Psalmu
(przetłumaczone przez Augustyna Jankowskiego i Lecha Stachowiaka)
" Oto dzień, który Jahwe uczynił:
Radujmy się zeń i weselmy."
Dalie Carnegie przytacza w swojej książce : "Jak przestać się martwić i zacząć żyć" wiersz słynnego indyjskiego dramaturga Kalidasa:
"Kieruj swe oczy na ten właśnie dzień,
Bo on jest życia istotą.
Na jego krótkiej drodze
leżą wszystkie prawdy i realia twojego istnienia:
Szczęście dojrzewania
Chwała działania,
Przepych piękna.
Bo Wczoraj niczym innym, jak snem,
A Jutro tylko wizją.
Lecz dobrze przeżyte Dziś uczyni każde
Wczoraj snem szczęśliwym,
I każde Jutro wizją nadziei.
Dlatego kieruj swe oczy na ten właśnie dzień
Takie jest powitanie świtu"
(Tłumaczenie: Paweł Cichawa)
"O przeszłości i przyszłości"
Langusta na palmie
Masz rację każda chwila, każdy dzień powinien być wykorzystany szczególnie będąc na emeryturze. Szkoda jednak, że czasami to wcale nie jest łatwe, szczególnie gdy się coś bardzo przykrego zdarzy. Tobie życzę pisz, pisz i spełniaj się w tym. Pozdrowienia.
OdpowiedzUsuńDziękuję za pozdrowienia i wzajemnie przesyłam Ci Gigo, wiosenne życzenia. Wiem, że nic w życiu nie jest przewidywalne i nie zawsze można, chociażby się bardzo chciało, postępować wg najwłaściwszych zasad. Dobrej nocy :-)
UsuńŚwietne cytaty wybralas. Pozdrawiam
OdpowiedzUsuńWzajemnie, dziękuję za pozdrowienia. Autor książki, która posłużyła mi za źródło jest twórcą bestsellerów. Zamieścił w niej najtrafniejsze cytaty, jakie treść ilustrowały.
UsuńCytaty wspaniałe, trafiają do serca i do głowy...
OdpowiedzUsuńZwłaszcza ostatni. Czy mogę go kiedyś przytoczyć na moim blogu?
Tylko istotnie, ciężko oddychać pełną piersią, jeśli wiem, że moja Córka nigdy już nie wróci. To już zawsze będzie pół oddech...
Doceniam każdy dzień, chwile z rodziną,a przyjaciółmi.
Tylko...
Pozdrawiam Cię mocno.
Współczuję, Basiu, bo wśród najbliższych, w ostatnich dniach też doznaliśmy takiej straty, wiedząc, że do końca nie da się serca uciszyć. I nie ważne czy to dziecko poczęte, czy dojrzała osoba czy starzec. Po prosty człowiek obdarzony przez nas ogromną miłością. Dziś miałam w ręce książkę o niefortunnym tytule, chociaż treść wspaniała:" O dziecku, które odwróciło się na pięcie".
UsuńZapomniałam dodać, że pięknie piszesz!
OdpowiedzUsuńDziękuję, Basiu. Możesz cytować wszystko, co chcesz. Bardzo proszę. Pozdrawiam serdecznie :-)
Usuń