Translate

środa, 29 stycznia 2020

JEŚLI TYLKO SŁUCHASZ... odejdziesz bez echa?



Nie każdy marzy o rozgłosie.
Ale żeby tak po nas nie pozostało nawet cichutkie echo?
Jeśli nie głos, to chociaż słowo pisane...
A jeśli, ani jedno, ani drugie, to chociaż ... drgnienie czyjegoś serca ... na wspomnienie naszego imienia.
Ja wolałabym, aby ktoś wspomniał mnie kiedyś w modlitwie. I mam prawo do takich marzeń.

Samo słuchanie kogoś, który ma taką potrzebę, aby Ci się zwierzyć, niekoniecznie oczekując twej rady, czy werbalnego pocieszenia, ale tak po prostu - masz być zwykłym "odbiornikiem", to zrób to. Może to twoja misja. Przytul, jeśli czujesz, że ktoś tego oczekuje, a nie dlatego, że tobie będzie z tym lepiej. 

Do dzisiaj pamiętam najstarszą w rodzinie z wszystkich cioteczek, starowinkę, wciąż uśmiechającą się z tak widoczną szczerą miłością do człowieka, natomiast nie pamiętam  ani jednego wypowiedzianego  jej słowa. To fakt, była małomówna. Ten obraz jej pogodnej twarzy jest najpiękniejszym o niej wspomnieniem.
Więc nie zgadzam sie w 100 procentach z morałem z tej piosenki:




Piosenka o filiżance
Pod Budą

O filiżance zwykła ballada
a może jeszcze o czymś więcej
rym się za rymem będzie układał
jak to w piosence


W pewnej kawiarni gdzie na pół czarnej
wpadał stójkowy i poeta
ta filiżanka miała zwyczajnie coś
jakby etat

Słuchała plotek nowin słuchała
nie uroniła nic z rozmowy
nie od parady dwa uszka miała
porcelanowe
małe zwycięstwa przegrane sprawy
czułe uściski i rozstania
łza tylko czasem wpadła do kawy
łza pożegnania

Aż filiżankę w końcu rozbito
i ktoś powiedział żadna strata
i kawę dalej normalnie pito
i nikt nie płakał
A morał z tego chociaż nieduży
to niechaj wszyscy go poznają
całkiem bez echa odchodzą którzy
tylko słuchają


Piosenka o filiżance - Pod Budą - YouTube





















Zakończę jednozdaniową bajeczką z jednozdaniowym morałem.

I teraz ta rozbita na ziemi filiżanka... służy aniołom... zupełnie nowiutka, bez żadnej skazy :)))
Tam wszyscy rozumieją się bez słów... 
i wszyscy są wysłuchani, 
ale nie przez filiżankę... 
( w to ostatnie zdanie to ja naprawdę wierzę)



6 komentarzy:

  1. Nie wiem, czy jak mnie nie będzie, to czyjaś uwaga lub brak uwagi sprawi mi przykrość, ale tu i teraz, gdy czuję brak uwagi, jest mi z tym bardzo źle.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mimo wszystko, chciałabym tak dokończyć jeszcze swój żywot, aby nie pozostawić po sobie złych wspomnień a raczej jakiś ślad dobra.

      Usuń
  2. My odejdziemy. Zostanie pamięć po naszych uczynkach. Wśród bliskich i znajomych. Dopóki oni nie odejdą. Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  3. Kiedyś napisałam taki post: https://wokolciebie.blogspot.com/2018/06/istota.html
    To moje marzenie! A'propos...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Powtórzę, na dowód, że czytałam :
      O... właśnie taką istotą chciałabym być. Trafiłaś, Pola, w sedno istnienia . Pozdrawiam serdecznie o poranku :)

      Usuń