JAK DREPTAK STRACIŁ ZĄB, A ZYSKAŁ ŻYCIOWĄ MĄDROŚĆ

    Przyznajcie się szczerze:

 Ile razy po stracie pracy mówiliście sobie z podniesionym czołem:

„Nie, ja nie będę brał byle czego. Poczekam na coś godnego.”

Żródło: Przeróbka z Pinterest

   A potem mija pierwszy miesiąc… drugi… trzeci…

a Ty nadal siedzisz i czekasz na ten wielki uśmiech losu, z godnością i coraz lżejszym portfelem. Żadnych „zastępczych” rozwiązań. Żadnych kompromisów. Pełna blokada na wszystko, co nie jest „tym jedynym”.

   Tylko, że życie rzadko pyta nas o zdanie.

Czasem po prostu wrzuca Cię na ring i wystawia przeciwko Tobie takiego Rene Panterę.

   I wtedy biedny Dreptak, który drzemał w każdym z nas, budzi się z pełnym impetem.

   Oto jak wygląda taki sparing w praktyce – mistrzowski, zabawny i boleśnie prawdziwy wiersz Tadeusza Waligórskiego: Sparring

Sparring

Raz jeden bokser Rene Pantera,

Co przeciwników jak pluskwy deptał,

Wynajął sobie sparring-partnera,

A tym partnerem był jeden Dreptak.

Właśnie ich widać w trakcie sparringu:

A w kącie się trzęsie Dreptak-nieszczęśnik,

A przed nim stoi dynamit ringu,

Rene Pantera, wśród zwałów mięśni.

Dreptak oczkami od niezabudek

Błękitniejszymi patrzy błagalnie,

A ten Pantera bęc go w podbródek,

Albo go w ucho co chwilę walnie,

Ewentualnie w dołek dosoli,

Lebo-li w nerki atak przypuści,

Albo go prostym przytentegoli

I Dreptakowi krew z nosa puści!

Oj, nieprzyjemnie tak dać się pobić,

Bo to i boli, i jak niezdrowo,

Ale tym niemniej trzeba zarobić

Na Dreptaczęta i Dreptakową.

Więc biedny Dreptak z bólu aż piszczy,

Lecz nie narzeka ani nie sarka,

Tylko mu oko wciąż mocniej błyszczy.

Jedno. Z drugiego została szparka.

Aż kiedy bokser zęba mu wybił,

Zastosowawszy bombę oddolną,

To Dreptak pisnął: - Ty frędzlu rybi!

I kopnął gościa tam gdzie nie wolno.

Obraz wygenerowany wg zlecenia T.Cz.
przez pdf simpli

Straszna zaczęła się tragedyja,

Ogólny Korsuń i Beresteczko,

Bo bokser krzyczał: - O mamma mija!

A potem rzężąc, biegał w kółeczko.

Chwilami kicał, chwilami padał,

Właził na słupy, jak jakieś kicie,

Albo znienacka na ringu siadał,

Lecz wnet się zrywał z obłędnym wyciem...

A Dreptak sobie pił oranżadę,

W duszy roztrząsał zaś myśl upartą:

- Czy warto było tracić posadę?

Bracie Dreptaku! Jej bohu, warto!!!

No właśnie…
Czasem warto przyjąć „byle co”, żeby nie skończyć z wybitą szczęką i pustym kontem.A Wy jak radzicie sobie z takim czekaniem na „tę jedną, właściwą” pracę?
Dajcie znać w komentarzu!

<><><><><><><>

⚓ Moja blogowa flotylla:

💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy. tutaj

✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj

🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj

⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj

A teraz niespodzianka - mój dotąd anonimowy blog, zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki - wypuszczam z małego akwenu na wody oceanu. Oto on - "WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję" link tutaj