Translate

sobota, 10 kwietnia 2021

ŁAWECZKA ZAMIAST COKOŁU



(by Helene Belland)

W 2015 roku na łamach Culture.pl ukazał się artykuł Janusza R.Kowalczyka pt. "Z cokołu na ławeczkę".

Pomnik-ławeczka Tuwima w Łodzi autorstwa:Mafo


Zastanawiam się trochę, czy udostępnienie tego cytatu właśnie teraz jest taktowne. Nie będę wyjaśniać, dlaczego. Mądrej głowie dość po słowie.
A treść tego artykułu poniżej:

"Moda na pomniki przechodzi znaczącą ewolucję. Ludzi wielkich, bądź tylko popularnych, coraz rzadziej widzimy na cokołach czy kolumnach. Pozując do pamiątkowej fotografii, nie stoimy u ich stóp, lecz zasiadamy z nimi ramię w ramię, poufale spoglądając im niekiedy prosto w oczy. Co w nich wyczytamy? To już zależy od tego, kto patrzy."


Pomnik - ławeczka Hanki Bielickiej w Łomży na ulicy Farnej, autor Michał Selerowski


Można skorzystać z okazji, siąść obok Pani Hanki i "przegadać ją". 

Ławeczka... O niej będzie teraz.
Teraz już bez ludzi wielkich czy popularnych na ławeczce. 
Po prostu ławeczka, jako zwykły przedmiot...
Czy jednak taki sobie zwykły, pospolity, nie wart uwagi w poezji śpiewanej?
To zaskakujące, nie śpiewają o ławce ( poza jednym przypadkiem - Formacja Nieżywych Schabuff), ale o ... ławeczce. Nawet, jeśli w jednym przypadku nadano piosence jej tytuł, a w treści nie ma o niej ani słowa ("Ławeczka" Agnieszki Osieckiej - może chodzi tu o symbol zdrobnienia?)
Poszukując przykładów piosenek o ławce znalazłam tych "ławeczek" tyle, że sama nie potrafię ich wyselekcjonować. Każda jest warta udostępnienia. Problem jeszcze się pogłębił, gdy doszłam do... ilustracji.
Ale  co tam...
Od przybytku głowa nie boli.
Pójdę na full wypas 😀
Przynajmniej będzie w czym wybierać.
A że tęsknimy, aby wybrać się do parku, siąść na ławeczce z książką lub słuchawką w uchu... sorry, żartuję... słuchawki? Przecież od nich chyba ogłuszyli się niektórzy, siedząc w domu. W parku szum drzew, śpiew ptaków, gwar ludzi, to przecież do tego chyba tęsknimy.
Może na jednej z ławeczek odnajdzie się wyrznięte przed laty serduszko. Czy inicjały zgadzają się w tym roku, a może  to echo minionej lub niespełnionej miłości?

ŁAWECZKA

słowa: Agnieszka Osiecka
muzyka: Jerzy Satanowski

Spacerek rowerek wycieczka
A jak wycieczka to rzeczka
Nad rzeczką malinki
No a po nich landrynki, landrynki
Pocałunki pocałuneczki
Takie małe jak to z wycieczki
I same zdrobnienia i wyrzutów sumienia
Ani za grosz
Przewlekłe śniadanko śniadanie
I malutkie kochanie
I kochania calutki kosz

A potem tanie prezenty
I uśmiechnięty czyjś śmiech
A na deser Boże Święty
Czułych szeptów deszcz
Kalendarzyk i morska świnka
Oraz pluszowy jeż
Lalka i wrak konika
Mogą patrzeć też

To życie
To życie życienko
A jak życie to cieniutko to cienko
I smutku kołderka no a pod nią chanderka
Milczenie milczonko
Takie małe jak to z żonką
I same grzeczności ostateczki miłości
Niby w półśnie
Nie smaczne śniadanko śniadanie
I uprzejme rozstanie
I puste posłanie
I puste posłanie psie
.......................

Ławeczka-Bajeczka
StanisławSojka


Siedzę na ławeczce na mojej ulicy
Siedzę na ławeczce i patrzę
Mógłbym to teatrum oglądać bez końca
Na przechodniów patrzeć
Ten ma wikt i opierunek
Tamten nie ma nic
Ten wyrusza, ten przystanął
Idzie para wciąż za ręce
Każdy człowiek inny w swoją idzie stronę
Ten wyrusza smutny, ten jest zamyślony

Siedzę na ławeczce i na nic nie czekam
Siedzę na ławeczce i patrzę
Ławeczka bajeczka ławeczka bajeczka
Ławeczka bajeczka ławeczka i już

Siedzę na ławeczce na mojej ulicy
Siedzę na ławeczce i patrzę
Oto idzie pielgrzym widać, że z daleka
Za nim turysta ten co się rozgląda
Ten gość idzie szybko
Drugi się nie spieszy
Smuci się dziewczyn, inna się uśmiecha
Siedzę na ławeczce na mojej ulicy
Siedzę na ławeczce i patrzę
Mógłbym to teatrum oglądać bez końca
Mógłbym tu pozostać na zawsze

Ławeczka bajeczka ławeczka bajeczka
Ławeczka bajeczka ławeczka i już
Ławeczka bajeczka ławeczka bajeczka

Ławeczka bajeczka ławeczka i już

Art by Leonid Afremov

Ławeczka
Muzyka: Seweryn Krajewski
Słowa: Andrzej Piaseczny



To co już było, co więcej będzie, porządek świata
Poczęcia miłość, było nie było to nasza ławka
Najpierw biegniesz do niej w chmurach zakochany
Żeby spocząć chwilę, kiedy wszystko na nic

Rodzi się i gaśnie, znowu słońce wstaje
Budzi ją wiosenne malowanie
Rodzi się i gaśnie, żeby jeszcze ładniej
Znaleźć na niej miłość i rozstanie

To co już było, co więcej będzie i wciąż powraca
Kobiety, wino, parki kwitnące i stróże prawa
I pokusa, żeby znowu wyciąć serce
Choćby ławka inna, będzie na niej wiecznie

Rodzi się i gaśnie, znowu słońce wstaje
Budzi nas wiosenne malowanie
Rodzi się i gaśnie, żeby jeszcze ładniej
Znaleźć na niej miłość i rozstanie


Pomnik-ławeczka Marka Grechuty
Wzgórze Uniwersyteckie w Opolu
Autor projektu: Wit Pichurski. Odlew: Wiktor Chalupczok

LETNIA PRZYGODA
Marek Grechuta


Ty zapomnisz o letniej przygodzie
O ławeczce w zielonym ogrodzie,
O czeremchach, co słodko pachniały
Płatki w krąg sypały tak jak deszcz
O spacerach wśród łanów szumiących
O dniach parnych i nocach gorących
O altance wśród starych akacji
O kochance z wakacji też

I pomyślisz o letniej przygodzie
O ławeczce w zielonym ogrodzie
O czeremchach, co słodko pachniały
Płatki w krąg sypały tak jak deszcz
I zatęsknisz do łanów szumiących
Do dni parnych i nocy gorących
Do altanki wśród starych akacji
Do kochanki z wakacji też

art by Leonid Afremov

Art by Michael and Inessa Garmash

by Henri Lebasque 

by Isaak Lazarus

by Isaak Lazarus

by  A.Lakowsky 

by Giovanni Boldini

by Ron Hicks

Art by Leonid Afremov

by Volegov


Ławka
Formacja Nieżywych Schabuff


Widziałem ją dzisiaj, tak o poranku,
Czytała książkę na ławce w parku.
Jak kot podszedłem, na brzegu usiadłem,
Podniosła oczy, a ja odpadłem.
Czy ktoś ich jeszcze razem widział?
Czy ktoś cokolwiek o nich wie?
Ou yeah, ou yeah, ou yeah
Czy zakochali się?
Czy ktoś ich jeszcze razem widział?
Czy ktoś cokolwiek o nich wie?
Ou yeah, ou yeah, ou yeah
Czy kochają się?
Staliśmy osobno, a poszliśmy razem,
By spotkać się znowu na ławce za stawem.
Chciałaś powiedzieć, a ja Ci przerwałem,
Niestety nie wiem co było dalej.
Czy ktoś ich jeszcze razem widział?.........

Art by Iwona Lifsches

art by Jarosław Mikołaj Olkowski

Art by Leonid Afremov

Art by Leonid Afremov

Art by Leonid Afremov

Art by Leonid Afremov

Art by Leonid Afremov

Art by Leonid Afremov

Art by Leonid Afremov

Art by Edouard Manet




art by Auguste SERRURE. 1825

art by Edmund Blair Leighton


Manet Monet -
Claude Monet - Camille Monet on a Garden Bench, 1873


16 komentarzy:

  1. Ja mam podobnie jak Soyka, uwielbiam z pozycji ławeczki czy kawiarnianego fotela patrzeć na ludzi. Na ten niezwykły spektakl. Mogłabym tak bez końca...
    A' propos ławeczek zamiast pomników- jestem za!
    Miłej niedzieli!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję.☺
      Ja teź mogłabym na ławeczce przesiedzieć. uruchamiając swoją wyobraźnię ☺
      Źyczę duźo słonecznych dni na początku wiosny, aby na tych ławeczkach dało się dłuźej posiedzieć 🌻🌼🌞

      Usuń
  2. Jestem za ławeczkami i podobnymi zamiast pomników.
    U nas tez są trzy takie ławeczki oraz aleja dębów zasadzonych przez znane osoby, odwiedzające miasto. Wiele z tych osób już nie żyje, a dęby rosną...
    Piękne ilustracje!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję ☺
      Takie ławeczki pomnikowe to byl pomysł trafiony w dziesiątkę .
      Sama chètnie przysiadam na takich. Swietnym jest rozwiązanie ławeczek multimedialnych. Moźna posłuchac muzyki danego uwiecznionego artysty lub posłuchać poezji. Szkoda, źe ławeczka Hanki Bielickiej nie jest skonstruowana z moźliwością
      odtwarzania jej monologów.
      To dla osób samotnych potrzebujacych towarzystwa 😀

      Usuń
  3. Lubię fotografować ławeczki, nawet te zwykłe.
    Zawsze sobie wtedy myślę... kto na niej przysiądzie, czy odpocznie, czy rozmarzy się, a może kogoś przytuli ów człowiek😉💖
    Pozdrawiam cieplutko z uśmiechem serdecznym💚🌳🌞☕🧁🌷🤗

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ... a zastanawiałam się, czy znajdzie się jeszcze ktoś, kogo frapują takie niby pospolite ławeczki. A to jest tak zagadkowy "mebel przestrzenny" nie mający sobie równych. Niemy świadek, powiernik, rozjemca, a często posłanie dla bezdomnego.
      Czarownych chwil na ławeczce🌸🌹🍀🌻🌼🌞

      Usuń
  4. ..będąc w Parkach, a mam ich kilka koło domu (mieszkam na Powiślu w Warszawie), często fotografuję ławki .. lubię sobię przysiąść i tak po prostu posiedzieć ;)
    ..znakomity post, przepiękne fotografie, cudne obrazy i oczywiście świetne teksty ..pomniki ławeczki są bardzo pomysłowe i bardzo mi się podobają <3

    - pozdrawiam ciepło i moc zdrówka życzę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję :)
      Nim wyruszę do parku, korzystam na razie ze swojej podwórkowej ławki przenośnej. Teraz jej miejsce to plac zabaw dla wnuków. Pełnię na niej rolę opiekunki swoich maluchów. Już wystawiliśmy trampolinę, od 2 tygodni działa piaskownica ze zjeżdżalnia, no i huśtawki. Jest gwarno, tylko pogoda kapryśna. Ławka pomalowana wielobarwnie, aby stanowić jedno z wielu urządzeń dziecięcych, a więc żółto-czerwono-niebieska. Na podwórku tak kolorowo, jak na obrazach Leonida Afremova :)
      Serdeczności :)

      Usuń
  5. Mam swoją własną ławeczkę, lubię ją...przysiadam na chwilkę i słucham ptaków, najlepiej o poranku...

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo lubię ławeczki-pomniki ze znanymi ludźmi. Są naprawdę pomysłowe i często zabawne. Niektórzy malarze, jak Leonid Afremov, upodobali sobie ławeczki jako temat
    swoich obrazów.
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję :)
      Masz rację, Haniu. Tych ławeczek w parku u Afremova jest bardzo dużo, a obrazy niezwykle wielobarwne. Szkoda, że już nie będzie nowych...
      Miłego wieczoru :)

      Usuń
  7. Piękna historia. Z cokołów na ławeczki bohaterowie. Hmm. Osobiście wolę ludzkich bohaterów. Piękne te pomniki ławeczkowe :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bywają tacy bohaterowie, którzy jeszcze za życia byli "kamienni", nie znający prawdziwego życia tych, którzy na takich ławeczkach , obok nich przysiadają, wcale nie z czci dla nich, ale tylko dlatego, że na innych już nie ma dla nich miejsca.

      Usuń
  8. meraviglioso blog bellissimo LA PANCHINA è l'autore degli autori.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Grazie, Miki. Ho guardato questo blog ora. Hai ragione. Tanti quadri con panche :)

      Usuń