Rozważania dzisiejsze będą nie o bizneswoman prowadzącej "wypasioną" kwiaciarnię, ale o ulicznych kwiaciarkach.
Zaczynały różnie...
Nie zawsze stać je było na opłacenie stoiska ciężko wypracowanym grosiwem za sprzedawane w różnych warunkach atmosferycznych kwiaty.
Niejednokrotnie zaczynały w dzieciństwie ich babki, matki, a może i one w sposób, jaki przedstawiam w grafice. Mimo, że kwiaty są zazwyczaj pełne uroku, zapachu i wywołują w człowieku miłe skojarzenia, wzniecają niejednokrotnie gorące uczucia, to na tych obrazach jest wiele smutku. Widać z tego, profesja kwiaciarki to nie lekki chleb, jakby się niejednemu zdawało.
Ale wcześniej proszę wysłuchać piosenki o małej krakowskiej kwiaciarce.
KRAKOWSKA KWIACIARKA
wykonanie- Sława Przybylska
Tekst: Tadeusz Śliwiak
Kompozytor: Jerzy Gert
Wśród gwarnych ulic
Wśród pędzących po mieście aut
Biega z kwiatami i woła za nami
Kup kwiaty, kup kwiaty
Mała kwiaciarko, krakowska kwiaciarko
W tym mieście każdy cię zna
Kup moje kwiaty, mam ich cały tu wielki kosz
Fijołki lub groszek kup, bardzo cię proszę
W Krakowie, w Krakowie
Piękne dziewczęta, więc o nich pamiętaj
Kup kwiaty im choć za grosz
Za parę wiosen
Bardzo będzie nam ciebie brak
Rzucisz swe kosze i fiołki, i groszek
Śpiew zgaśnie i jaśmin
Serce i warkocz dasz komuś, kwiaciarko
I kto nam zaśpiewa tak?
Kup moje kwiaty, mam ich cały tu wielki kosz
Fijołki lub groszek kup, bardzo cię proszę
W Krakowie, w Krakowie
Piękne dziewczęta, więc o nich pamiętaj
Kup kwiaty im choć za grosz
by Olga Boznańska
by Henri Jules Jean Geoffroy
by Morgan Weistling
by Adolphe Jourdan
Antonio Ermolao Paoletti (detail)
by Antonio Ermolao Paoletti
by Augustus Edwin Mulready
by Augustus Edwin Mulready
by Thomas Falcon Marshall
William Logsdail, detal
by Marianne Stokes
by Elisabeth Murray
by Alexei Harlamoff
by Charles Cromwell Ingham
by Clemente Tafuri
by John George Brown
by John George Brown
by Hariton Płatonow
by Thomas Waterman Wood
by Władysław Leonowicz
by Johann Georg Meyer von Bremen
by Teodor Axentowicz
by Paul Gustav Fischer
by Louis Marie De Schryver
Zmęczonym, zmarzniętym małym kwiaciarkom ( lub ich mamom) przychodził czasem w sukurs ktoś, komu nie zawsze męska duma" pozwalała zarabiać w ten sposób:
by Nicholas Chevalier
by Louis-Marie de Schryver
by Karol Witkowski
by Gabriel Gruchy
by Richard Willes Maddox
by Francisco Goya
by Antonio Ermolao Paoletti
by Haynes King
by Léon Joseph Voirin
by Victor Gabriel Gilbert
by Louis Marie de Schryver
by Louis Marie de Schryver (detal)
by Victor Gabriel Gilbert
by Louis Marie de Schryver
by Victor Gabriel Gilbert
by Victor Gabriel Gilbert
by Victor Gabriel Gilbert
by Barbara Jaśkiewicz
by Barbara Jaśkiewicz
by Barbara Jaśkiewicz
by Barbara Jaśkiewicz
by Jan Kanty Chrzanowski
Od dawna wiadomo o rywalizacji Krakowa z Warszawą, więc na zakończenie proponuję "Warszawskie kwiaciarki".
Skoro kwiaciarki uliczne, to i uliczna orkiestra Staśka Wielanka, a wykonuje... Hanka Bielicka.
Czy uliczne kwiaciarki marzą o tego typu kwiaciarniach Butikach, salonach galeriach)?
by Jules Emile Saintin
by Victor Gabriel Gilbert
tutajmój wierszyk, którego inspiracją był jeden z obrazów z tego wpisu.
Lubię wspomóc lokalne kwiaciarki, które ze stołeczka sprzedają mizerne bukieciki...jednej takiej staruszeczki dawno nie widziałam, czy jeszcze ją spotkam?
Ja też wybrałabym bukiecik takich mizernych kwiatków od staruszki czy dziecka, niż bukiet róż. Przykro byłoby, gdybyś już tej pani miała nie spotkać...
Słodko gorzki temat - kwiaciarki i kwiaty. Tak mi się teraz nasunęło po obejrzeniu tych dzieł - "cudnie" wychodzi ból ludzki w sztuce. I "cudnie" wychodzi ból w historii. Pomniki mu stawiają :( Ciekawe czy tyle genialnych dzieł by powstało, gdyby nie było bólu? Piękne te obrazy Tereniu :)
Taki jest człowieczy los Słodko-gorzki, Każdy na swojej drodze tych smaków życia musi zaznać Różnią nas tylko ich proporcje i nasilenie, a także czas trwania. Chcielibyśmy, aby większość czasu obejmowała słodycz, ale czyż nie wywołałaby jakieś "mdłości"? Trochę soli oprócz cukru i piołunu... Czasem wydaje się, że ktoś inny przechodzi przez życie takie, jakie nam by się marzyło, ale przecież nie wiemy o nim wszystkiego, a szczególnie tego, co jeszcze przed nim... Myślmy jednak dzisiaj pozytywnie, bo tylko takie nastawienie spowoduje radośniejsze przeżywanie dnia dzisiejszego. Przytulam, Gratiano :)
Twój blog Tereso,to dla mnie uczta pod każdym względem.Chłonę słowo i obraz...A kwiaciarki są zawsze niezwykłe, odwiedzam je w Krakowie, te z Rynku i te z Kleparza.
Dziękuję, Basiu :) Żebyś Ty , Kochana, wiedziała, ile razy nosiłam się z zamiarem zakończyć jego prowadzenie... Czy jednak to można zrealizować, kiedy otrzyma się tak serdeczny komentarz? I tak ten zamiar odkładam w czasie, ale przecież nie na "ŚWIĘTY NIGDY" (takie powiedzenie funkcjonowało na Mazowszu) :) Czy można wyobrazić sobie Kraków bez kwiaciarek? Nie myślę tu o tzw "przekupkach straganowych", handlujących wszystkim, czym się da + kwiatami, chociaż to też godny sposób zarobkowania. Kwiaciarka po prostu kwiaty kocha. Kiedy kupuję bukiecik, mimo, że za niego płacę, to i tak czuję się "obdarowana" przez kwiaciarkę. Miłego dnia, Basiu :)
.jpg)
Lubię wspomóc lokalne kwiaciarki, które ze stołeczka sprzedają mizerne bukieciki...jednej takiej staruszeczki dawno nie widziałam, czy jeszcze ją spotkam?
OdpowiedzUsuńJa też wybrałabym bukiecik takich mizernych kwiatków od staruszki czy dziecka, niż bukiet róż. Przykro byłoby, gdybyś już tej pani miała nie spotkać...
UsuńSłodko gorzki temat - kwiaciarki i kwiaty. Tak mi się teraz nasunęło po obejrzeniu tych dzieł - "cudnie" wychodzi ból ludzki w sztuce. I "cudnie" wychodzi ból w historii. Pomniki mu stawiają :( Ciekawe czy tyle genialnych dzieł by powstało, gdyby nie było bólu? Piękne te obrazy Tereniu :)
OdpowiedzUsuńTaki jest człowieczy los Słodko-gorzki, Każdy na swojej drodze tych smaków życia musi zaznać Różnią nas tylko ich proporcje i nasilenie, a także czas trwania. Chcielibyśmy, aby większość czasu obejmowała słodycz, ale czyż nie wywołałaby jakieś "mdłości"? Trochę soli oprócz cukru i piołunu...
UsuńCzasem wydaje się, że ktoś inny przechodzi przez życie takie, jakie nam by się marzyło, ale przecież nie wiemy o nim wszystkiego, a szczególnie tego, co jeszcze przed nim...
Myślmy jednak dzisiaj pozytywnie, bo tylko takie nastawienie spowoduje radośniejsze przeżywanie dnia dzisiejszego. Przytulam, Gratiano :)
Twój blog Tereso,to dla mnie uczta pod każdym względem.Chłonę słowo i obraz...A kwiaciarki są zawsze niezwykłe, odwiedzam je w Krakowie, te z Rynku i te z Kleparza.
OdpowiedzUsuńDziękuję, Basiu :)
UsuńŻebyś Ty , Kochana, wiedziała, ile razy nosiłam się z zamiarem zakończyć jego prowadzenie...
Czy jednak to można zrealizować, kiedy otrzyma się tak serdeczny komentarz?
I tak ten zamiar odkładam w czasie, ale przecież nie na "ŚWIĘTY NIGDY" (takie powiedzenie funkcjonowało na Mazowszu) :)
Czy można wyobrazić sobie Kraków bez kwiaciarek? Nie myślę tu o tzw "przekupkach straganowych", handlujących wszystkim, czym się da + kwiatami, chociaż to też godny sposób zarobkowania. Kwiaciarka po prostu kwiaty kocha. Kiedy kupuję bukiecik, mimo, że za niego płacę, to i tak czuję się "obdarowana" przez kwiaciarkę.
Miłego dnia, Basiu :)