HOMO CHRAPIENS

"Kiedyś to przeczytałem
I aż zatkało mnie:
Jedną trzecią część życia spędzamy podobno w śnie!
Z tego mała część tylko idzie na zwykłe spanie,
A reszta?
Reszta, kochanie, to jest po prostu -  chrapanie.

Chrapią starzy i młodzi,
Chrapią duzi i mali,

Ci, co się już dochrapali
I ci, co się nie dochrapali.

Chrapią różni podwładni

I rozmaici naczelni,
Chrapią panny z baletu

I amanci subtelni.

I doprawdy mi trudno, chociaż w głowę się drapię,
Kogo tutaj wymienić, kto w ogóle nie chrapie.

W lecie zwłaszcza,  gdy na noc okna naród otwiera,
Gdy w namiotach, w przyczepach sypia i w etceterach

To ten co śpi w etcetera

Uzewnętrznia się wreszcie w całej krasie ten chrap,

Taki śmieszny,

Że przy nim Flip wysiada i Flap.

Te rozmaite tonacje,

Te pasaże,

Te tony,

(Każdy chrap jest inaczej przez Naturę strojony),

Te adagia misterne,

Te wariacje

Te nutki,

Te przydechy,

Te pauzy,

(Czasem poświst króciutki),

Ten kontrapunkt, gdzieś w krtani

Ten dławiący się bas...

Jak to w nocy umila nam czas"

Ludwik Jerzy Kern

A jeśli nie ma kto w pobliżu chrapać, ani pisklak, ani piesek, ani mąż ... a mimo wszystko nie można spać... to może jakaś kołysanka?